ILUZIJA DIJAGNOSTIČKE SAGLASNOSTI − KAKO INSTITUCIONALNA PRISTRASNOST UTIČE NA SAVREMENU MEDICINU

Sažetak

U tekstu se razmatra ideja da se visoka saglasnost među lekarima u okviru iste ustanove može zasnivati pre na zajedničkim profesionalnim navikama, obrascima razmišljanja i interpretativnim okvirima nego na stvarnoj dijagnostičkoj tačnosti. Polazeći od oblasti patologije, psihijatrije, interne medicine i nauke o medicinskom odlučivanju, članak tvrdi da faktori poput institucionalne kulture, grupnog mišljenja, obrazaca usvojenih tokom specijalističke obuke i kognitivnog „usidravanja“ mogu stvoriti privid doslednosti dijagnoza koji ne mora uvek odgovarati biološkoj stvarnosti. Rad dalje analizira kako centralne ekspertne komisije i sistemi veštačke inteligencije mogu nesvesno preuzeti i reprodukovati istu vrstu institucionalne pristrasnosti, ukoliko se u dijagnostičke procese ne uključe raznovrsniji izvori stručnog mišljenja i međuinstitucionalna kalibracija.